Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι, Μειλίχια μετάφραση: Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης Αρμός, 2007




Χθεσινή αναγνωστική εμπειρία!

Μειλίχια, μια νουβέλα. Μειλίχια ένας μονόλογος, κατάδυση στην άβυσσο της ανθρώπινης ψυχής. Μειλίχια, ένα κείμενο-καταγγελία στα ερείπια μιας ζωής που αχνίζουν πάνω από το νεκρό κορμί μιας αθώας, μειλίχιας κοπέλας.

Μειλίχια, μια διεισδυτική ματιά του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι στον ζοφερό κόσμο· σύναξη σκιών, ανθρώπων που πούλησαν την ψυχή τους στην αλαζονεία, θυσιάζοντας την ανθρωπιά τους.

Με πλούσια θητεία στην παρατήρηση, καταγραφή και απεικόνιση της σύγχρονης πραγματικότητας, ο Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι παραδίδει στον αναγνώστη την Μειλίχια όχι μόνο ως δείγμα της υψηλής συγγραφικής του δεινότητας, αλλά και ως υπόδειγμα κοινωνικού σχολιασμού μιας κοινωνίας όπου τα άφατα αισθήματα κακοφορμίζουν καταλήγοντας στις πνευματικές μαρμαρυγές, στον διάλογο με την τρέλα.
Βιβλιοnet

Απόσπασμα

Στενοκεφαλιά! Ώ, η φύση! Οι άνθρωποι πάνω στην γη είναι ίδιοι, αυτό είναι το κακό! {Εάν ο άνθρωπος ζούσε στην φύση;}, φωνάζει το παλικάρι. Εγώ είμαι που φωνάζω κι όχι το παλικάρι, αλλά κανείς δεν αποκρίνεται. Λένε ότι ο ήλιος δίνει ζωή στο σύμπαν. Όταν βγει ο ήλιος, κοιτάξτε τον, δεν είναι νεκρός; Όλα είναι νεκρά και παντού μόνο νεκροί υπάρχουν. Παντού άνθρωποι υπάρχουν, μα γύρω τους μόνο σιωπή, να ποια είναι η γη! {Άνθρωποι, αγαπάτε αλλήλους} - ποιός το είπε; Τίνος συμβουλή είναι αυτή; Χτυπάει το εκκρεμές δίχως αισθήματα, αηδία σκέτη. Είναι δύο η ώρα, τη νύχτα. Τα μποτάκια της είναι εκεί δίπλα στο κρεβάτι, σα να τη περιμένουν..... Όχι σοβαρά, αύριο το πρωί θα την πάρουν και τι θα απογίνω;

Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι
Κορυφαία μορφή της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ρωσικής καταγωγής. Γεννήθηκε το 1821 στη Μόσχα. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Μηχανικών της Πετρούπολης. Υπηρέτησε στο στρατό γιά ένα μικρό χρονικό διάστημα αλλά τον εγκατέλειψε γρήγορα γιά να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία. Μελέτησε την κοινωνία και τον κόσμο όχι θεωρητικά αλλά στην πράξη. Θέμα των έργων του, η ίδια η ζωή. Είδε από κοντά τις υποβαθμισμένες συνοικίες, γνώρισε τη φτώχεια, τον πόνο, την εξαθλίωση των ταπεινών ανθρώπων και στη συνέχεια μετέφερε τις εικόνες αυτές στα μυθιστορήματα του. Ασχολήθηκε με τον άνθρωπο και την κοινωνία και υπήρξε αγωνιστής και επαναστάτης. Εναντιώθηκε στην πολιτική του Τσάρου Νικολάου του Α΄. Αυτή του η στάση είχε αποτέλεσμα να κατηγορηθεί γιά συνωμοσία και να καταδικαστεί σε τετραετή φυλάκιση. Τα χρόνια του εγκλεισμού του στις φυλακές του Όμσκ υπέφερε τρομερά βασανιστήρια και εξευτελισμούς. Το 1859 επέστρεψε στην Πετρούπολη και εξέδωσε μαζί με τον αδελφό του δύο περιοδικά τα οποία ,όμως, δεν σημείωσαν επιτυχία με αποτέλεσμα ο Ντοστογιέφσκι να βρεθεί καταχρεωμένος. Ο μόνος τρόπος γιά να συγκεντρώσει χρήματα και να ξεπληρώσει τα χρέη του ήταν η συγγραφή. Άρχισε λοιπόν να γράφει συνέχεια και ακούραστα με αποτέλεσμα να καταφέρει να ζήσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του σχετικά άνετα. Σ' αυτό το διάστημα έγραψε τα καλύτερα του έργα: Ο παίκτης, Οι αδερφοί Καραμαζώφ, Έγκλημα και Τιμωρία, Ο Ηλίθιος, Οι δαιμονισμένοι. Όταν κατάφερε πλέον να ανασάνει από το βάρος των χρεών ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού Πολίτης και λίγα χρόνια αργότερα εξέδωσε το δικό του περιοδικό, Το Ημερολόγιο ενός συγγραφέα, που σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκδοτικές εμπειρίες σημείωσε τεράστια επιτυχία. Πέθανε το 1881 στην Πετρούπολη σε ηλικία 60 ετών.

Αφιέρωμα στον συγγραφέα από τη συνονόματη...εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου